Adres: ul. Wspólna 61 lok. 104, II piętro, Warszawa Centrum, pon. - ndz. GODZ.: 9-21

Trauma – jak kształtuje mózg dziecka?

Trauma, jak kształtuje mózg dziecka

Mózg małego dziecka jest szczególnie wrażliwy na przykre doświadczenia. Jeśli dozna traumy, to jej konsekwencje może odczuwać przez całe życie.

Okazuje się, że trauma z dzieciństwa wpływa na budowę mózgu dziecka, co uwidacznia się w funkcjonowaniu całego organizmu. Layla Banihashemi z Uniwersytetu w Pittsburghu badała osoby dorosłe, które doświadczyły traumy oraz te, które nie relacjonowały traumatycznych przeżyć. 

W rezultacie badań okazało się, że osoby z traumą z dzieciństwa przejawiały: 

  • wyższy poziom stresu

  • wyższe ciśnienie krwi

  • niższą aktywność neuronalną w korze przedczołowej (struktura znajdująca się w przedniej części mózgu, tuż nad czołem), która m.in. odpowiada samokontrolę emocji

Trauma a mózg dziecka 

Badaczka twierdzi, że za tę nasiloną reakcję stresową u dorosłych  odpowiadają ukształtowane w dzieciństwie, specyficzne wzorce połączeń neuronalnych.

W mózgu osoby, która nie doznała traumy, różne obszary współpracują ze sobą i ustalają złożoną odpowiedź organizmu na stres. Najważniejsza w tym aspekcie jest kora przedczołowa, która “zarządza” tą integracją. Po traumie integracja funkcji jest w znacznym stopniu osłabiona. 

Przyczyną najprawdopodobniej jest słabsza aktywność w rejonie kory przedczołowej, ponieważ to ona pełni funkcje integrujące i odpowiada za samokontrolę. Struktura ta wyhamowuje  najbardziej instynktowne, narzucające się reakcje i zachowania. 

Jeśli pod wpływem doświadczonej traumy mózg dziecka w okolicy przedczołowej ukształtował się słabiej, to w trudnej i stresującej sytuacji, struktura ta nie zablokuje negatywnych impulsów. Taka osoba więc nie będzie w stanie opanować swoich emocji i może mieć problemy z zachowaniem. 

Trauma i doświadczany stres

Traumatolodzy coraz częściej wskazują na związki między stresującymi doświadczeniami z dzieciństwa a zaburzeniami zachowania i emocji. 

Aby rozwinęły się tego typu problemy dziecko nie musi być ofiarą przemocy. Mogą wystarczyć doświadczany stres. 

Każde dziecko różni się w zakresie naturalnej, biologicznej wrażliwości i odporności na stres, dlatego też różne są potrzeby dzieci co udzielania im emocjonalnego wsparcia. Np. jedne dzieci w szkole stresują się bardziej, inne mniej. Rodzice także różnią się wrażliwością na przeżywany przez ich dziecko stres.

Jeśli nie ma dopasowania między potrzebami emocjonalnymi dziecka i udzielanym wsparciem rodzica, to każde stresujące dla dziecka zdarzenie (publiczne wystąpienie w szkole, upadek podczas zabawy, choroba, kłótnia rodziców) może być traumatyzujące. 

Okoliczności, w jakich wychowuje się dziecko w intensywny sposób współdziałają z jego biologicznymi, wrodzonymi potrzebami. Nie da się w pełni uchronić dziecka od stresu jednak można zadbać o to, by otrzymało wystarczająco dużo opieki i wsparcia w sytuacjach, które są dla niego trudne lub stanowią spore wyzwanie. 

Copyright 2020 Neuropsycholog Warszawa | Mapa strony